WYSTĘPUJĄ
NA CAŁY GŁOS
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
PIĘĆ MIESIĘCY PRZED WYBORAMI PREZYDENCKIMI
Cześć, Roger. Właśnie się do ciebie wybierałam.
Pomyślałem, że wybiorę się do ciebie.
O czym chciałaś rozmawiać?
Cóż...
chciałabym się trochę rozwinąć.
Podbudować markę.
Stać mnie na więcej.
Co to znaczy?
Nie tyle...
„Fox and Friends” to złoto w telewizji śniadaniowej.
Powinnaś być wdzięczna, że się załapałaś.
Jestem, ale...
Zadzwonili z „The View”
pytając, czy chciałabym gościnnie poprowadzić, więc...
Nie bądźmy naiwni.
Tak prowadzą nabór.
Nie szukam innej pracy, tylko szansy na zawodowy rozwój.
Jesteś tu szczęśliwa?
Oczywiście, że tak.
Wystąp w „The View”.
Dobrze?
Zadowolona? Świetnie.
Przynajmniej czegoś się dowiemy.
Być może tam pasujesz lepiej.
Ciągle słyszę od ludzi:
„Gretchen nie jest dziewczyną Foksa.
Jest zbyt mądralińska”.
Ja zawsze w ciebie wierzyłem.
Ale może mają rację?
- Mogę się starać bardziej... - Twój głos.
Mogę ci z tym pomóc.
Utrzymać go w bardziej atrakcyjnym pasmie.
Wiesz, że byłem producentem na Broadwayu.
„Hot L. Baltimore” to mój spektakl,
swego czasu głośna rzecz.
Wiele się nauczyłem o kontroli oddechu
i pomogłem aktorom i politykom
wykorzystać ten atut.
Pogadajmy o technice oddechu. Wstań.
Umiem oddychać.
Wszyscy tak mówią.
Odetchnij w moje dłonie.
Dokładnie tam, gdzie mam ręce.
Chcę to poczuć.
Wdech.
Jeszcze raz.
W moje ręce.
Musimy popracować nad...
rytmem,
odprężeniem
i opanowaniem.
Oddychaj w moje ręce. Oddychaj.
Telewizyjny widz chce mieć w tobie
przyjaciółkę, matkę
i kochankę jednocześnie.
I musisz mu to dać.
Myślę, że powinniśmy spędzać więcej czasu razem.
Przydadzą ci się wskazówki, może przy butelce wina.
Jesteś bardzo zajęty, nie chciałabym...
Żaden kłopot. Dla załogi wszystko.
Judy ustali szczegóły.
Skurwysyn.
Problem już nie istnieje, walnąłem go Scudem w dupę.
Czekaj.
Gabe, czym mogę służyć?
Piszę książkę o Fox News.
Książkę, no proszę.
Zależy mi na wywiadzie z Rogerem.
Oddzwonię.
Znam twoje prace i wiem, że nie jesteś naszym fanem.
Chcę objąć wszystko.
Historię Foksa od pariasa do giganta.
Ze wszystkich perspektyw.
A nie ma historii Foksa bez Rogera.
Wiesz, ile osób chce o nim pisać?
Napiszę rzetelną książkę, na której skorzystacie i wy.
Obaj wiemy, że bez Rogera nie ma książki.
Dlatego tu jestem.
- Musielibyśmy ustalić zasady. - Jasne.
Ale nie będziecie autoryzować.
Pogadam z Rogerem.
Byłbym wdzięczny.
Słusznie.
Dziękuję.
Rozmawiam z Gabe'em Shermanem z „New York Magazine”.
Chce napisać książkę o Foksie.
Powinniśmy przejąć kontrolę.
Pogadaj z nim nieoficjalnie, oczaruj, przepchnij naszą narrację.
Wolałbym zrobić minetę kurwie.
Musimy uprzedzać takie ciosy...
Nie chcę, żeby ktokolwiek węszył.
- Rozmawiałeś ostatnio z Gretchen? - Tylko kiedy muszę.
Będzie gościnną prowadzącą „The View”.
Nie wiedziałem.
Otóż to.
Zadziera nosa, nie docenia, co jej dałem.
Mam tam zadzwonić?
Już to zrobiłem.
Powiedziałem producentowi, żeby dał dodatkowy czas na charakteryzację,
przydzielił najspokojniejszą garderobianą, liczył się ze spóźnieniem.
- I nie komplikował, bo ona źle to znosi. - Świetne.
Narobiłem ślicznotce smrodu.
Roger jest fascynujący.
Odkąd poznałam go podczas kampanii Busha w '88...
słuchał mnie, udzielał rad.
Zatrudnił mnie w Foksie.
Przy bookingu.
Te emocje...
Byłam w centrum wydarzeń.
Otrzymałam wielką szansę.
Zdaje się, że był twoim mentorem.
Chciałam, żeby nim był.
Nie powinnam o tym mówić.
Terapia jest po to, by mówić.
To by bardzo rozgniewało Rogera.
- Nie ma go tu. - Tego nie wiesz.
Nie wiesz.
To może tak:
spisz to.
Coś jak list do Rogera.
To, czego boisz się powiedzieć na głos.
By wydobyć cały ten mrok
na światło.
Możesz to zrobić?
Gdzie masz chleb?
Górna lewa.
Beth mówi, że powinienem jeść w porach posiłków.
Człowiek ma jeść, kiedy jest głodny.
Podobał mi się twój wstępniak o Romneyu.
- Dzięki. - Ale czas odpuścić.
Teraz jest nasz.
Nienawidzi go pan.
Nazwał go pan ufryzowanym mormońskim sekciarzem.
Bo nim jest.
Ale tylko on ma szansę wykosić muzułmanina,
więc nie szukajmy dziury w całym.
Jedz.
Przekroić?
Pracuję na okrągło,
chciałbym wziąć urlop, odwiedzić siostrę.
Świetny pomysł.
Rodzina jest najważniejsza.
To absolutny fundament społeczeństwa.
Może zaproś siostrę tu?
Beth i ja chętnie ją poznamy.
To o wiele lepszy pomysł. Dzięki.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Niech odchodzą.
Po co nam tacy, co nie potrafią nas wspierać?
Zatrudnimy nowych.
Jasne.
Zapewne.
Ludzie będą cię zdradzać
i z tobą walczyć, by zachować status quo.
Roger i ja jesteśmy gotowi na tę walkę.
Nie możesz się załamywać.
Musisz zawsze przygotowywać się na najgorsze.
Chodź ze mną.
Chcę ci coś pokazać.
No chodź.
Tędy.
Widzisz?
Jesteśmy przygotowani na wszystko.
Kataklizmy, polityczne burze,
terroryzm.
Musimy być bezpieczni.
- Schowacie się tu i przeczekacie? - Skądże.
Tunel prowadzi do Hudsonu.
Szybka ucieczka.
Roger ma wrogów.
Ludzie go nienawidzą.
Wiesz, że jest jednym z celów Al-Kaidy?
Mamy źródło w CIA.
Jasne, są ludzie, którzy nie lubią Rogera
ale czy to nie przesada?
Przecież nie podejdą pod dom z widłami i pochodniami.
Szykują się na nas, przecież widzisz.
Liberałowie...
oszuści zasiłkowi, dżihadyści.
Chcą tego, co mamy, i kiedyś spróbują nam to odebrać.
A tymczasem musisz nam pomóc odzyskać ten kraj
dla prawdziwych Amerykanów.
Nie pragniesz tego?
Oczywiście.
Roger w ciebie wierzy.
Ja też.
A gdy go zabraknie...
będziesz musiał wypełnić ogromną lukę.
Dzieci wyszły.
Zostaliśmy sami.
Przestań to oglądać.
Wiem, jak ci na tym zależało.
Moja agentka rozmawiała ze wszystkimi i nic.
- Nie rób tego. - Roger mnie utoksycznił.
- Zatruł studnię. - Kochanie...
odpuść.
Występujesz w najczęściej oglądanym poranku na kablówce.
Zarabiasz wielkie pieniądze.
Jesteś gwiazdą.
W Foksie. I tylko Foksie.
Jesteś gwiazdą tu...
Idę na górę.
Na pewno nie mogę jakoś pomóc?
Dzięki, ale już kończymy.
Młoda damo, opowiedz nam coś o Joe z młodości.
- Czego nie wiemy. - Chyba nie...
W liceum Joe pobił stanowy rekord na milę.
Blisko czterech minut.
- Też biegałem. - Niesamowite.
Niezupełnie.
Joe, nie umniejszaj się.
Szanuj swoje osiągnięcia.
Wygrałeś. To się liczy.
Nie byłem najlepszym biegaczem, lepiej znosiłem ból.
Witaj w klubie.
Witaj w klubie!
Boże, pobłogosław te dary,
które otrzymujemy przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.
Jedzmy.
Joe, widziałeś sondaże?
Dwa tygodnie przed Romney prowadzi jednym punktem.
- Dobre wieści. - Świetne!
Kolejne cztery lata antyamerykańskiego socjalisty?
- Niewyobrażalne. - Poczekamy, zobaczymy.
Nie, Kat, nie czekamy.
Każdy dzień jest bitwą dobra ze złem.
Nie nazwałabym Obamy złem.
Jest rodzinnym człowiekiem, kocha żonę, córki.
Może kocha rodzinę, ale nie kraj.
Nawet nie jest stąd.
Urodził się na Hawajach.
Joe, mówiłeś, że masz inteligentną siostrę.
- Jest po naszej stronie. - Tak? A dałbym się nabrać.
Na tym polega problem:
tak zwani konserwatyści nie mają pojęcia, co grozi ojczyźnie.
To czysta ignorancja.
- Proszę pana... - Nie musisz przepraszać.
Nie zamierzałam.
Dziwię się, że głosisz takie poglądy przy moim stole.
Głosowałaś na Obamę?
Nabrałaś się na łzawą opowieść o biednej białej mamie
i zaginionym czarnym tacie?
Wyłudzacze zasiłku i tyle.
Wiesz, że szykuje się rewolucja?
Uzbrojeni agenci skarbowi wyważający drzwi. Powiedz jej.
To groźne czasy.
Masz pojęcie, co oznaczają kolejne cztery lata Kenijczyka?
Socjalistyczne państwo policyjne.
Ale tobie to pasuje, bo kocha żonę?
Hitler kochał Evę Braun.
Żydom to nie pomogło, co?
- Mam rację, Joe? - Tak.
Jak cholera. Pomyśl o tym, młoda damo.
Należy się do rozwiązania albo do problemu.
Otóż to.
Nie musisz wyjeżdżać.
Chyba żartujesz. Po tym?
Jest przyzwyczajony do rządzenia.
Mówię o tobie.
Mieszkasz z nim, przytakujesz mu,
nawet wyglądasz jak on.
Jakbyś był w sekcie.
Przykro mi, Joe.
Rozczarowania rodzinne są trudne.
Czasem trzeba przeciąć nić.
Chyba się położę.
Dobranoc, synu.
Lojalni Amerykanie muszą zagłosować.
Szanujecie Amerykę lub nie.
Sondaże dają prezydentowi poniżej 50%...
Republikanie walczą o Pensylwanię.
Liczy się gospodarka:
wizja niższych podatków i cięcia wydatków.
Wyliczenia się nie zgadzają, ale on się upiera.
SZEŚĆ DNI PRZED WYBORAMI
Wchodzimy za pięć, cztery...
Witamy ponownie w „Fox and Friends”.
Porozmawiajmy o haśle prezydenta Obamy:
„Nadzieja i zmiana”.
Postanowiliśmy przyjrzeć się pierwszej kadencji
i sprawdzić, czy przyniosła nadzieję i zmiany.
Gdy uznajesz, że jest czas na zmianę...
przychodzi zmiana.
Roger chce cię widzieć po programie.
Stajemy się społeczeństwem, w którym ubóstwo jest wygodniejsze.
Nie możemy wiercić, by obniżać ceny paliwa. Cena paliwa rośnie.
To pożądana zmiana.
Biały Dom i inne stacje mówią o republikańskiej propagandzie.
Niespodzianka.
Brian wydaje oświadczenie:
góra nie wiedziała, nawalił producent, który tego nie uzgodnił.
Dobrze.
Grunt, że poszło.
Mam Gretchen.
Dziękuję. Gretchen, wejdź, siadaj.
Bill, jesteś patriotą.
Zgadza się.
Siadaj.
Obejrzałem cię w „The View”.
Czułaś się tam jak w domu.
I pomyślałem, że może masz rację.
Może dojrzałaś do własnego programu.
Owszem. Dojrzałam.
Będziesz błyszczeć o czternastej.
Popołudniowy?
Ktoś powie, że to martwa pora, ale możesz poczarować...
Każdy, kto zrobił karierę w Foksie,
dowiódł swojej wartości popołudniu.
„Dziękuję” byłoby miłe.
Dziękuję.
Mamy wiele do zrobienia, musisz popracować nad kontaktem z widzem,
dawać mu więcej z siebie.
Ale to szansa na coś swojego.
Bez Doocy'ego i Kilmeade'a na kanapie.
Tyle, że nikt nie będzie chciał oglądać królowej lodu.
Zadowolona? Tego chciałaś, co?
Coś swojego. Zadowolona, mała Gretchen?
- Tak. - No to fajnie.
Gratuluję.
DZIEŃ WYBORÓW
Mamy pierwsze wyniki z bitwy o Biały Dom.
Zapowiada się ekscytujący wieczór.
Prezydent Obama prowadzi w Ohio i Wisconsin.
Drużyna Obamy stworzyła maszynę do zdobywania głosów.
Czujemy się pewnie, spodziewamy się udanego wieczoru.
- Skąd ten wyrównany wyścig? - To już nie tradycyjna Ameryka.
Biały establishment jest mniejszością.
Roger, cześć.
Wiem, że szykujesz się na bankiet wyborczy,
ale chcę powiedzieć...
Nie wiem, co tu robię.
Nie wiem, co robi gazeta.
Co sam robię.
Czuję, że potrzebuję czasu.
Przestrzeni.
Więc biorę wolne, by się zastanowić.
Pomodlić o to, co jest dla mnie...
Joe?
Allied Security? Nie ma mnie tam. Co?
Dobrze. Beth nie ma w domu?
Ma wywiadówkę.
Połącz mnie z Biurem Szeryfa.
Roger?
- Odsłuchałem wiadomość. - Wiem, przepraszam, ale muszę...
Chciałem...
Coś się dzieje w domu, chyba próba włamania.
Jedź i sprawdź co.
- Jestem w drodze... - To sytuacja kryzysowa.
Musisz sprawdzić, co się tam dzieje.
Dobrze.
Pensylwania niebieska, Romney wziął Karolinę Północną i...
CNN czeka na Ohio, by ogłosić.
Co mówi Rove?
Ohio się waha.
Czekamy.
Jeśli Mitt Romney przegra w Ohio, prezydent zwycięży.
Policja! Ręce do góry!
- Kim jesteś? - Mieszkam tu!
Rodzina mówi, że nikogo nie ma w domu! Kim jesteś?
Joe Lindsley.
Eksperci chcą ogłosić wygraną Obamy.
Nie, póki nie ma pewności.
- Są pewni. - Niech się napiją, pogadają z Megyn,
niech Rove się wstrzyma! Daj mi minutę!
Pierdoloną minutę!
Potrzebuję czasu, by pomyśleć o przyszłości.
I co...?
pójdziesz do kościoła, będziesz się modlił?
Zapytasz Boga, co robić?
Tak.
Boga nie ma w domu.
Nie ma czasu na twoje problemy.
Co?
Jeśli szukasz kogoś potężnego, kto może odmienić twoje życie
lub posłać cię do piekła, to z nim rozmawiasz.
Traktowałem cię jak syna.
Dałem ci wszystko.
Wszystko, o co prosiłeś.
Znajdziesz zbawienie we mnie, chłopcze.
Dobra. Ogłoście Obamę.
Ta katastrofa to nasza wina!
Następnym razem ja wybiorę kandydata!
Kogoś, kto wygra!
Barack Obama ponownie został prezydentem.
Gram w to od dawna, wiesz o tym, ale...
Donald unika deklaracji?
Nie lubi przegrywać.
A kogo mamy? Rubia?
Trzeciego Busha?
Gdybyś otoczył go właściwą ekipą,
mógłby zdobyć nominację.
Już mówiłem:
- chciałby mieć większe szanse. - Przekaż, że ma Fox News.
Będziecie go promować czy tylko dacie taki sam czas?
Gdyby potraktował to serio,
miałby pełne poparcie Fox News.
Dymanie w Białym Domu.
To mu się spodoba.
Pytanie, kogo będzie dymał.
Wszystkich, byle nie żonę.
Wiesz, że możecie na mnie liczyć.
Oczywiście.
Tytuł nie jest dość cięty.
- Co zmienić? - Ciętość.
Słucham?
Pani Ailes, Gabe Sherman.
Piszę książkę o pani mężu i Fox News.
- Poświęciłaby mi pani chwilę? - Nie.
Zabierzcie go stąd. Zadzwonię po policję!
Zabierzcie go stąd! Nie!
Dobrze. Dziękuję.
Gabe.
- Dałeś dupy. - Co?
Grzeb dalej w prywatnym życiu Rogera, a urwę ci łeb i obsram szyję, jasne?
- Idę za tematem. - Roger nie jest tematem.
Agresywny ojciec, nadopiekuńcza matka, dzieciństwo w szpitalach — to temat.
Ryj dalej, a źle skończysz.
Grozisz?
Niewiarygodne źródła, tendencyjne artykuły —
wierz mi, wdepniesz w błoto.
Atakowanie Rogera przypłacisz piekłem.
- Nie atakuję, opisuję. - Pieprzenie.
Kierujesz się uprzedzeniami.
Wyłącznie prawdą.
Piszesz o jego zachowaniu na zebraniach, o wybuchach.
O tym, co mówią wiarygodni świadkowie.
Dwulicowi zdrajcy z pretensjami.
Nie usłyszysz prawdy od niezadowolonych pracowników.
- Z kim rozmawiasz? - Nie ujawnię źródeł.
Dobrze.
Ale my też możemy potraktować to osobiście.
Możecie? Nie wystarczy, że ktoś mnie śledzi?
- Masz paranoję. - Nie mam!
A hejt w sieci?
- Tweety Hannity'ego to nie hejt. - Nie, to.
Co to jest?
RZEŹNIK FOKSA W KIESZENI SOROSA
Nie mam pojęcia, kto za tym stoi.
Ludzie o czystych rękach nie atakują tak ostro.
- Siedemnaste? - Tak.
Rozmawiałem z Gabe'em, problem z głowy.
Obyś miał rację. Tym razem.
Nie puszczacie na niego materiałów, co?
- Nie. - A w sieci?
Nie. Wiedziałbyś o tym.
- Oczywiście. - Idę do Rogera.
Jakim, kurwa, cudem, Laurie Luhn jest dość przytomna,
by pisać do mnie list?
- Jest niezrównoważona. - Jak stół na dwóch nogach.
To się musi skończyć, już.
Roger, prowadzisz akcję przeciwko Shermanowi?
- Jaką? - Hejt w sieci. Widziałem to.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Byłem na czternastym.
Podobno rozbiórka idzie szybko, niedługo się wprowadzimy.
- Nie o tym mówię. - A o czym?
O biurze i zespole, który oczernia Gabe'a.
- Wiecie, o czym mówi? - Nie.
- Mnie też będziesz kłamał? - Nie powstrzymałeś go, ktoś musiał.
I powiedz swojemu szabaśnikowi,
że jeśli napisze tę książkę, pogrzebię ją i jego!
- Mojemu? Nie jest „mój”! - To, że nie postawiłeś mu śniadania...
Śledzisz mnie?
Przed chwilą znów spotkałeś się Shermanem?
Jestem szefem relacji z mediami, to moja praca.
Kim, kurwa, jesteś, żeby mnie pouczać?
Miałeś wygasić książkę.
- Zaatakuj go, a ruszy na krucjatę! - Już ruszył!
- To klakier Sorosa! - Zmyśliłeś to!
Rozegraj to mądrze, uprzedź cios, spotkaj się z nim.
Rozbrajasz ich jak nikt.
Spotkać się? Pojebało cię?
Założyłby pas szahida!
Czemu mi nie ufasz?
Czy kiedyś cię zawiodłem, przez tyle lat?
Czy naprawdę cię popierdoliło?
Trafiłbym cię. Gdybym chciał, to bym cię, kurwa, trafił!
Słuchajcie...
złóżcie Luhn ofertę, która zamknie jej mordę
i wykasuje ją z mojego życia!
Klauzula oznacza, że nie możesz rozmawiać publicznie o pracy w Foksie
ani o nikim, kogo tam znasz.
Zrzekasz się prawa do pozwu i do zeznań przed organami ścigania.
Czy to rozumiesz?
Tak.
Będę milczeć.
Ale oni też nie mogą mówić o mnie, tak?
Diane, Suzanne, Bill Shine.
I Roger.
Zwłaszcza Roger.
Ile dostanie?
Trzy i pół miliona.
Można było to załatwić za o wiele mniej.
I tak Rupert płaci.
Racja.
Co zrobimy z Brianem?
Brian jest niewiadomą.
Rozumie, jak robimy to, co robimy.
I dlaczego to robimy.
Nie wyobrażam sobie Foksa bez niego.
Decyzja jest twoja.
Jak zawsze.
Roger przejął się tamtą sytuacją.
Wiemy, że nie jest taki jak dawniej,
ale to wciąż Roger.
- Na pewno? - Oczywiście.
A my zastępujemy mu synów.
- Ale ma syna. - Wiesz, o co mi chodzi.
Chce nas widzieć.
Zapomnieliście o folii.
Żeby nie uświnić ścian, kiedy palniecie mi w łeb.
To dobre warunki.
Roczna pensja za dożywotnie milczenie? Ochujeliście?
Po 17 latach?
Zapomniałeś, że wiem wszystko.
Mam pięć bomb, którymi mogę cię wysadzić.
Wymuszenia, podsłuchy, łapówki, lewa kasa.
I kobiety, o Boże!
Myślisz, że spławisz mnie jak tanią kurwę?
Wiem, gdzie trzymasz wszystkie trupy, skurwysynu.
- Zniszczę cię, będę sypał! - Nie.
Bo ja mam...
osiem milionów powodów, żeby ci zamknąć pysk.
Nie piśniesz nikomu o Fox News ani o mnie,
nigdy.
Jesteś Brian, kurwa, Lewis.
Wiem, że postąpisz słusznie.
Judy.
Serio?
Brian...
muszę przyznać,
że lepszego od ciebie nie znam.
Ale i tak jestem lepszy.
Jasne?
Gabe? Brian Lewis.
Myliłem się, co do hejtu.
To Fox.
I Roger.
Radzę ci uważać.
Bardzo.
I jeszcze...
Roger zniszczy twoją książkę.
Już nikt nie przemówi mu do rozsądku.
Napisz o czymś, na czym się znasz.
„Jest tam tyle cytatów »osoby znającej temat«
że »Na cały głos« może ustanowić rekord,
jeśli chodzi o plotki i poziom niewiarygodności”.
Podałeś Maslin zarys czy podyktowałeś recenzję?
11 PAŹDZIERNIKA 2014 ROKU
Bałam się wystąpić dziś bez makijażu jako pierwsza prezenterka w dziejach.
Ale uznałam, że to najlepszy sposób na uczczenie Dnia Dziewczyny.
By pokazać, że nie jest ważne, jak wyglądamy,
ale co robimy ze swoim życiem.
Do jutra.
Co to za gówniana sztuczka?
Co sobie myślałaś?
Staram się trafiać do szerszej widowni.
Zatrudniłem cię, bo byłaś królową piękności.
A te feminazistowskie brednie?
Chcesz wyglądać jak lesbijka, rób to po pracy.
To moja praca, jestem dziennikarką. I kobietą.
A tak wygląda kobieta.
Nie na antenie Fox News.
Chcę dać siłę dziewczynom jak moja córka...
Zostaw sobie te teksty na obiadki Ligi Kobiet.
Nie chodzi o twoją córkę, masz ją gdzieś.
- Tak? - Wykorzystujesz ją.
Pozwolisz...
Wykorzystujesz ją, by przyciągnąć uwagę.
I nie wiem, czy mi się to podoba.
Wychowuję cię, szkolę, daję program.
A ty robisz z nim to? Tak się odwdzięczasz?
Zamierzasz udawać?
Co? O czym mówimy?
Że nie podcinasz mi skrzydeł?
Wykorzystując Megyn przeciwko mnie?
Przenosząc do syfiastego pokoju?
I do programu o czternastej?
Myślisz, że tego, kurwa, chcę?
Nie tym tonem, panienko!
Skoro o niej mowa, Megyn Kelly wycisnęła wszystko z tego okienka,
po mistrzowsku!
Wyrobiła sobie markę!
Weź na siebie odpowiedzialność!
Czy to moja wina, że nie masz oglądalności?
Że chodzisz z kijem w dupie i masz się za lepszą? Nie.
Traktuj się w życiu jako ofiarę, a nią będziesz.
Chcesz, żeby stacja cię wspierała, to wspieraj stację!
Wspieraj mnie! Każdego, kurwa, dnia!
Skończyłeś?
Czy skończyłem?
Wypierdalaj.
Pierdol się!
Wszystko w porządku?
Nie.
To Roger. Mieliśmy...
- spięcie. - Co się stało?
To, że jest pierdoloną świnią.
Nic nowego.
Jest coraz gorzej.
To takie poniżające.
Widzisz?
Jest o wiele lepiej, gdy gramy w jednej drużynie.
Roger...
Kochanie, wiem, że Roger jest... Rogerem.
Ale to twoja praca.
Albo się dogadujesz...
Albo?
Nie mogę się powstrzymać. Ta twoja dupa...
Albo czas odejść.
...przyciąga dłoń.
- Uznam to za komplement. - Powinnaś.
I co? Nikt mnie nie zatrudni.
Pewnie, że komplement.
Taka była intencja.
Niech sobie Roger wygra.
Machnij ręką.
Nie warto.
Nie dam mu, kurwa, wygrać.
Na pewno musisz iść?
- Judy. - Gretchen.
Widzisz?
Jest o wiele lepiej, gdy gramy w jednej drużynie.
- Roger... - Nie mogę się powstrzymać.
Ta twoja dupa...
przyciąga dłoń.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Kwiatkowski